CHAPTER TWENTY
Vincent…”
+15 Bonus
Malambing at marupok ang boses na iyon. Napakislot ang kamay ni Kate, muntik nang mahulog ang cellphone
“Vincent, nakauwi ka na ba? Okay ka lang ba?” Parang lasing din si Mitch sa kabilang linya, malagkit at malambot ang boses. Hindi man lang niya hinintay kung may sasagot sa kabilang linya, tuloy-tuloy siyang nagsalita.
“I know it’s hard for you.. I also… I know how much Kate has sacrificed for you… You don’t have to feel guilty about me. I… we’re fine like this. I don’t care kung asawa mo ba ako o hindi. I just need. I just need you to remember me. Let’s just keep things this way, Vincent. She lives in your house. I live in your heart. I’m already very satisfied,” wika ni Mitch sa kabilang linya. 3
Parang bomba iyon sa pandinig ni Mitch. Tuluyan nang dumulas ang cellphone at bumagsak sa sahig.
She lives in your house. I live in your heart.
Ang ganda pakinggan… Napaka-perpekto.
Pasuray-suray siyang lumabas ng kwarto at pumasok sa guest room. Humiga siya agad.
Pilit na itinaboy ang lahat ng boses sa utak niya-ayaw na niyang marinig, ayaw na niyang maalala.
Nagising si Kate sa boses ni Vincent. Nakikipag-usap ito kay Ate Nova.
“Saan galing ang mga bulaklak na ito?” tanong ni Vincent.
“Dinala po ‘yan ni Ma’am kagabi.”
“Lumabas siya kagabi?” nagtatakang tanong ni Vincent. Kunot ang noo.
“Opo.”
“Mag-isa? Saan siya pumunta?” Biglang tumaas ang boses ni Vincent.
“Nanood daw po ng performance. Kasama ang teacher niya.”
“Teacher?” Parang hindi siya naniniwala. “Sino ang nagbigay ng bulaklak?”
“Hindi ko po alam,” sagot naman ni Ate Nova..
“Anong performance? Saan ginanap? Anong oras ang show?”
Nag-alinlangan si Ate Nova. “Sir… hindi ko po talaga alam.”
Bumukas ang pinto ng guest room.
Gising na si Kate pero nagkunwari siyang tulog.
“Kate.” Mahinahon ang boses niya. “Alam kong gising ka. Gumalaw ang kamay mo kanina.”
Dumilat si Kate.
Sige. Huwag na magkunwari.
“Sino ang kasama mo kagabi manood ng performance?” tanong pa ni Vincent sa kanya.
Bakit ba parang kapit na kapit siya sa tanong na iyon?
1/2
CHARTER TWENTY
+15 Bonus
“Si Maam Agatha.” malamig niyang sagot. 1
Kate…” Patang nag-aalangan siya. “Okay lang na ba nagbalik ang contact mo with your teacher. That’s good. But don’t talk too much about private matters. Alam mo naman… I have history with her husband…”
Ah. Gets na niya. Takot itong mabuking ang kasinungalingan nito. Gusto lang pala niyang huwag niyang isiwalat
na si Mitch ay hindi ang legal nitong asawa. Kaya pala obsessed siya kung sino ang kasama niya kagabi. Tumagilid siya ng higa.. Hindi pumayag, hindi riti tumanggi. 2
“Kate…” Umupo si Vincent sa tabi ng kama. “Be good, okay?” Inabot ang kamay para harapin siya./
Biglang sumagi sa isip niya ang eksena kagabi, kung paano siya dinagan sa kama, kung paanong pangalan ni Mitch ang binibigkas, habang sinasabihan siyang maging mabait. 1
Biglang nasuklam siya.
Malakas niyang hinampas palayo ang kamay nito, hinila ang kumot at tinakpan ang sarili.
“Kate, give me some time. I’ll explain everything to them myself, okay?”
Yumuko siya, hinila ang kumot para ilantad ang mukha niya.
Matagal siyang naghintay pero hindi siya sumagot.
Bumuntong-hininga si Vincent at sumuko. Bigla siyang nagpalit ng pag-uusapan. 1
“Kate… ano ba ‘yung sinasabi mong ‘passion and greatest love’ kagabi?” 1,
“Hindi ikaw,” sagot niya kay Vincent.
Nanigas ang mukha niya sandali, pero agad ding ngumiti na parang may naunawaan.
“Okay, stop being mad. I know you’re just sulking and being jealous. Hindi ba’t bumalik nga ako kagabi dahil nakita ko ‘yung post mo?”
Ibig sabihin-akala pa rin niya na siya ang tinutukoy sa post?
At iniisip niyang ang “hindi ikaw” ay topak lang?
Sumilip siya mula sa ilalim ng kumot. “Sinabi ko na-
Nang makita siyang lumabas, lumambot agad ang mukha ni Vincent. Hinaplos pa ang buhok niya.
“See? Good girl. Babalik ako mamaya. Pero huwag mo akong hintayin. Kapag pagod ka na, matulog ka na.”
Hindi na niya hinintay na magsalita pa siya. Tumayo siya at lumabas ng kwarto. Sa totoo lang… Walang ipinagkaiba ang eksenang ito sa dati. Parang walang nagbago.
